Επιχειρηµατίας, εκδότρια, οραµατίστρια, style icon. Δίπλα στο όνοµά της θα ταίριαζαν πολλά επίθετα. Εκείνη, ωστόσο, προτιµά το «ατρόµητη».
Συνέντευξη: Πιερής Παναγή
Αν τα καλοκαίρια της ζωής της είχαν χρώµα, θα ήταν το κόκκινο του καρπουζιού. Ένα κατακόκκινο καρπούζι µέσα σε ένα πιάτο διάφανο, από αυτά της γιαγιάς, και δίπλα θα υπήρχαν µεγάλες, χοντρές φέτες χαλλουµιού, αρωµατισµένου µε δυόσµο. Αν, πάλι, είχαν άρωµα, εκτός από το δυόσµο, θα ήταν το γιασεµί, το αγιόκληµα, το άγριο θυµάρι, ο βασιλικός και ο µαϊντανός στη γλάστρα, µιας και η παιδική της ηλικία έχει άρωµα και χρώµα κυπριακό. «Στην Κύπρο πέρασα σχεδόν όλα τα καλοκαίρια της παιδικής µου ηλικίας µέχρι να ενηλικιωθώ. Ο πατέρας µου γεννήθηκε στη Μόρφου και η µητέρα µου σε ένα χωριό λίγο έξω από τη Λευκωσία. Ζούσαµε στο Βόρειο Λονδίνο, αλλά κλασικά, κάθε καλοκαίρι, ερχόµασταν Κύπρο για να περάσουµε χρόνο µε τη γιαγιά».

Η Σοφία Νεοφύτου-Αποστόλου είναι η δηµιουργική δύναµη πίσω από το «10 Magazine», ένα εµβληµατικό περιοδικό που άλλαξε όσα ξέραµε στον περιοδικό Tύπο, κυκλοφορεί 4 φορές το χρόνο και, φέτος, κλείνει 24 χρόνια ζωής. Η ίδια έχει αξιοζήλευτα επίπεδα ενέργειας. Τη µέρα που µιλήσαµε, συντόνιζε τη µετακόµιση των γραφείων της, προηγήθηκε ένα µεγάλο conference call µε τις οµάδες της σε Αυστραλία, Ιαπωνία και Νέα Υόρκη, µε αφορµή το επικείµενο λανσάρισµα του «10» στην Ιαπωνία, παράλληλα, ετοίµαζε τις βαλίτσες της για µια τριήµερη απόδραση στο Nόρφολκ, ενέκρινε µακέτες και χάζευε το λογαριασµό της στο Instagram και στο TikTok. «Μπορώ να κάνω και να σκέφτοµαι πολλά πράγµατα ταυτόχρονα. Νοµίζω πως έχω ελλειµµατική προσοχή και υπερκινητικότητα. Μου αρέσει, όµως, η ταχύτητα µε την οποία γίνονται πλέον τα πράγµατα».

Στην αγγλική «Vogue» την αποκαλούν «γυναίκα-υπερήρωα της µόδας», στο «Business of Fashion» της αποδίδουν καταλυτικό ρόλο στη βιοµηχανία της µόδας, ενώ το «Observer» την επέλεξε ως µία από τις πιο επιδραστικές και σηµαντικές δυνάµεις στο χώρο της µόδας. Αναρωτιέµαι πώς ξεκίνησαν όλα. «Τυχαία µάλλον, όπως γίνονται όλα τα ωραία στη ζωή. Όταν ήµουν 27 χρόνων, δούλευα για έναν αρχιτέκτονα, αλλά δεν ήµουν ευτυχισµένη. Μέσω µιας φίλης βρήκα δουλειά σε ένα περιοδικό διακόσµησης κι ενθουσιάστηκα µε τα έντυπα. Όταν τελείωσε αυτή η συνεργασία, έγραψα ένα γράµµα και το έστειλα ταχυδροµικώς σε όλα τα περιοδικά που υπήρχαν τότε. “Γεια σας, είµαι η Σοφία Νεοφύτου, δεν έχω εµπειρία στο χώρο της µόδας, αλλά θα ήθελα να έρθω να δουλέψω µαζί σας”».
Κάπως έτσι ξεκίνησε στη βρετανική «Vogue», βλέποντας καθηµερινά την Isabella Blow, κουβαλώντας ρούχα, παπούτσια και αντικείµενα σε φωτογραφήσεις. «Δούλεψα πολύ σκληρά, µε πολλά ξενύχτια και αµέτρητες εργατοώρες. Κάποια στιγµή, στα 33 µου, ήθελα να κάνω κάτι δικό µου. Τώρα που το σκέφτοµαι, ήταν σκέτο θράσος ή… ήµουν τρελή!».

Εκείνη την εποχή, είχε µια πολύπλευρη καριέρα, δουλεύοντας ως στιλίστρια σε κορυφαίους τίτλους όπως το «Dazed», η ιταλική «Vogue», το «i-D», το «Harper’s Bazaar» και το «Dutch», καθώς και συνεργασίες µε τις Spice Girls κι άλλους επώνυµους, δηµιουργώντας iconic outfits. «Δεν ήξερα τίποτα από την παραγωγή περιοδικών. Είχα µάθει να είµαι στιλίστρια. Δεν µπορείς να φανταστείς την έκπληξή µου όταν ανακάλυψα πως το µεγαλύτερο κόστος ενός περιοδικού είναι το χαρτί για την εκτύπωση! Ποτέ, όµως, δεν το είδα ως επιχείρηση. Γι’ αυτό και δεν υπήρξε ποτέ ένα µακροπρόθεσµο επιχειρηµατικό πλάνο. Ήθελα να κάνω κάτι ειλικρινές, δηµιουργικό, που να εµπνεύσει ανθρώπους σαν εµένα. Ήθελα ένα περιοδικό που να είναι µια αχτίδα φωτός».
Σήµερα, είναι µια γυναίκα που συνδέει ανθρώπους, ιδέες, επιρροές, χώρες και κουλτούρες, µε απαράµιλλη χάρη και πειθώ. Πρόκειται για µια ηγετική εκδότρια, της οποίας το περιοδικό κυκλοφορεί σε Αγγλία, Αµερική και Αυστραλία, ενώ ετοιµάζονται οι εκδόσεις της Ιαπωνίας και της Γερµανίας. Μαζί µε την οµάδα της φτιάχνουν έντυπα σαν ποιητικές φαντασιώσεις.Σχεδιάζουν εικόνες, ανάµεσα στις οποίες θέλουν να ζήσουν και δηµιουργούν το περιβάλλον των ονείρων τους. Η ίδια κοιτάζει ατρόµητα και τολµηρά το µέλλον και «ακούει» την εποχή µας. «Πρέπει να είσαι προσαρµοστικός και ευκίνητος. Να ξέρεις πώς να κινηθείς. Είναι σαν µια παρτίδα σκάκι, όπου, για να κερδίσεις, οφείλεις να κάνεις έξυπνες κινήσεις. Το να αναπαύεσαι στις δάφνες σου, δεν βοηθά, ούτε το να παράγεις αυτό που παρήγαγες πριν από 10, 20 ή 30 χρόνια. Ο κόσµος αλλάζει, κινείται και πρέπει όλοι να κινούµαστε µαζί του, µπλέκοντας το παλιό µε το καινούργιο. Και είναι σηµαντικό να µπολιάζεις την οµάδα µε νέα άτοµα, γιατί θα φέρουν κάτι φρέσκο στο τραπέζι».

Ο λόγος που κεντρίζει το ενδιαφέρον των ανθρώπων είναι ότι έχει ένα µοναδικό «µάτι», που µπορεί να δει τη µεγάλη εικόνα. Αναρωτιέµαι τι να είναι αυτό που διαµόρφωσε τη δική της ζωή. Ποια ήταν τα πιο σηµαντικά σταυροδρόµια της πορείας της; Γέρνει στην καρέκλα της, σκέφτεται λίγο: «Η πιο σηµαντική αλλαγή ήρθε όταν έγινα µητέρα. Ήταν µια απίστευτη ενδυνάµωση η γέννηση του γιου µου. Ένιωθα ότι µπορώ να κάνω τα πάντα και µε έµαθε να εστιάζω την ενέργειά µου µε περισσότερη ακρίβεια. Την κοσµοθεωρία µου την άλλαξε και η περιπέτεια που είχα µε τον Covid. Ήµουν από τους πρώτους ασθενείς, το 2020. Έπεσα σε κώµα για 3 µήνες κι όταν ξύπνησα ήµουν αποφασισµένη να κάνω τη ζωή µου καλύτερη. Δεν µπορούσα να συνεχίσω µε τις ταχύτητες που είχα πριν. Ήταν µια βαθιά ενδοσκόπηση. Η µόδα, ξέρεις, µπορεί να σε απορροφήσει. Θέλει να της αφιερώσεις αρκετό χρόνο. Όταν ξεκινούσα την έκδοση, ο γιος µου ήταν 3 ετών. Παράλληλα, ήµουν σύµβουλος σε άλλα περιοδικά και σε επιδείξεις µόδας. Υπήρξα creative director σχεδιαστών όπως οι Roland Mouret, Thierry Mugler και Antonio Berardi, αλλά και για τα Fashion Shows της Victoria Secret για µία δεκαετία. Μετά την περιπέτεια µε τον Covid, ήθελα να κάνω ένα βήµα πίσω, να αναλύσω τι έκανα, πώς θα αλλάξω τη ζωή µου». Και την άλλαξε. Κάνει πιο συχνά ταξίδια. Κάθε χρόνο πηγαίνει στην Κεφαλονιά για διακοπές, ενώ πέρυσι το Πάσχα ήρθε στην Κύπρο. «Τα ταξίδια είναι σαν ένα παράθυρο στον κόσµο. Ο κάθε προορισµός δίνει προοπτική για το πώς µπορούν κάποια πράγµατα να είναι ή να µην είναι. Η κουλτούρα, ο πολιτισµός κάθε χώρας, η ενσωµάτωση αυτών των πληροφοριών στη ζωή µας είναι κάτι µαγικό. Γι’ αυτό πρέπει όλοι να είµαστε ανοιχτοί, να απορροφάµε πληροφορίες σαν σφουγγάρια και να απολαµβάνουµε τα πράγµατα κάθε στιγµή».