Έχοντας αφιερώσει περισσότερα από 40 χρόνια στη δηµιουργία και συντήρηση βιολιών, βιόλων και τσέλων, αποτελεί έναν από τους κορυφαίους τεχνίτες στο είδος του.
Κείμενο: Ρομίνα Ξύδα
Ο Στέπαν Σουλτανιάν γεννήθηκε στη Λάρνακα και µεγάλωσε στο Λονδίνο. Η αγάπη του για το βιολί ξεκίνησε τυχαία, όταν, σε ηλικία 6 ετών, έπιασε για πρώτη φορά στα χέρια του το όργανο που θα καθόριζε τη µετέπειτα ζωή του: «Ο πατέρας µου δούλευε ως ράφτης στο κέντρο του Λονδίνου και στο ίδιο κτίριο υπήρχε ένας κύριος που επισκεύαζε βιολιά και δοξάρια. Θυµάµαι ακόµη τη µυρωδιά του ξύλου και του βερνικιού που γέµιζε το χώρο. Ήταν η πρώτη φορά που µαγεύτηκα από τη διαδικασία». Αυτή η µαγεία δεν τον οδήγησε σε καριέρα µουσικού, αλλά άναψε τη φλόγα για τη δηµιουργία βιολιών, η οποία εξελίχθηκε στο µεγάλο του πάθος. «Τυχαία, σε ηλικία 15 ετών, γνώρισα έναν τοπικό κατασκευαστή, ο οποίος µου µίλησε για κάποιες σχολές στην Αγγλία, όπου µπορούσα να µάθω αυτή την τέχνη. Παρά την έκπληξη της οικογένειάς µου και των φίλων µου, αποφάσισα να ακολουθήσω αυτό το δρόµο».
Στα 18 του, έγινε δεκτός στη Σχολή Κατασκευής Βιολιών του Newark. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του, ολοκλήρωσε 10 όργανα, ανάµεσά τους τρεις βιόλες και ένα τσέλο, µε το οποίο κέρδισε το πρώτο βραβείο σε διαγωνισµό στο Λονδίνο. Μετά την αποφοίτησή του, εργάστηκε σε διάφορες χώρες, όπως η Αγγλία, η Ιαπωνία και το Βέλγιο, προτού επιστρέψει τελικά στην Κύπρο: «Επέστρεψα στην Κύπρο και εγκαταστάθηκα στον Μαζωτό, ένα µικρό χωριό κοντά στη θάλασσα. Εδώ εργάζοµαι από το σπίτι µου, περιτριγυρισµένος από τη φύση και την οικογένειά µου, ακολουθώντας τα σχέδια των παλιών δασκάλων, όπως ο Stradivari και ο Guarneri. Μέσα από εξειδικευµένες µεθόδους στο βερνίκι, δηµιουργώ µια πειστική παλαίωση, που οι πελάτες µου –κυρίως επαγγελµατίες µουσικοί– εκτιµούν ιδιαίτερα».
Μέχρι σήµερα, έχει δηµιουργήσει σχεδόν 120 όργανα και, παρότι η φήµη του συνεχώς αυξάνεται, ο ίδιος αισθάνεται πως έχει πάντα κάτι καινούργιο να µάθει: «Η κατασκευή βιολιών δεν είναι κάτι που µαθαίνεις µία φορά και τελειώνεις.
Η επιµονή, η υποµονή και η αυτοκριτική είναι τα κλειδιά για συνεχή βελτίωση». Και είναι ακριβώς αυτή η αδιάκοπη αναζήτηση της τελειότητας που τον καθιστά έναν αληθινό δάσκαλο της τέχνης του.