εργα τεχνης απο πηλο | Σουζανα Πετρη
Κείμενο: Ρομίνα Ξυδά
Φωτογραφίες: Παναγιώτης Μηνά
Λίγο χώµα και πολλή αγάπη αρκούν για να µετατρέψεις τη ζωή σε τέχνη.

Η κεραµίστρια Σουζάνα Πετρή το γνωρίζει καλά.
Όταν ξεκίνησε τις σπουδές της στην Αγγλία, η λέξη «κεραµική» αποτελούσε για εκείνη ένα άγνωστο πεδίο. Η πρώτη της επαφή µε τον πηλό τη µεταµόρφωσε, ωστόσο, σε σκοπό ζωής: «Με την κεραµική ήρθα σε επαφή στο πανεπιστήµιο, καθώς εκεί µου δόθηκε το πρώτο κοµµάτι πηλού, το οποίο επρόκειτο να είναι καθοριστικό για την εξέλιξη της καριέρας µου. Το υλικό αυτό µε έφερε πιο κοντά στις ρίζες µου και ανάδειξε την αγάπη µου για την πολιτιστική µας κληρονοµιά. Στόχος µου είναι πλέον να φέρω τον κόσµο πιο κοντά στην ιστορία της Κύπρου µας».
Η Σουζάνα Πετρή «συνοµιλεί» µε τα έργα της, ενώ έµπνευση για εκείνη αποτελεί η ίδια η ζωή, η καθηµερινότητα του χθες και του σήµερα: «Έµπνευση αντλώ και από τα ταξίδια µου ανά τον κόσµο, µέσω των οποίων αποκοµίζω κάθε φορά και κάτι διαφορετικό, διευρύνοντας τους προσωπικούς µου ορίζοντες και την καλλιτεχνική µου υπόσταση. Η Ινδία, η Γαλλία και η Ισπανία αποτέλεσαν χώρες-σταθµούς για την τεχνική και την τέχνη µου».

Πέρα από την κεραµική, ασχολείται και µε τη µεταλλουργία, κάτι που σε κάνει να αναρωτηθείς πώς συνδυάζει ένα εύπλαστο υλικό όπως ο πηλός µε το µέταλλο, ένα ιδιαίτερα σκληρό υλικό:
«Δεν συνδυάζονται, γι’ αυτό και για µένα έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Είναι δύο υλικά άρρηκτα συνδεδεµένα µε την ιστορία του τόπου κι έτσι αποκτούν µεγάλη σηµασία.
Οι ιδιότητες του πηλού µού χαρίζουν την ελευθερία της δηµιουργίας µέσα από την αίσθηση της αφής, ενώ ο χαλκός, πιο σκληρός και “επίµονος”, δεν µε αφήνει ποτέ απογοητευµένη από το τελικό αποτέλεσµα».
«Θα αφιέρωνα το έργο µου µε τίτλο “Αρνιέµαι να ’χω σκέψη που σωπαίνει”.
Ένα έργο που καταδικάζει κάθε µορφή βίας…».