Φικος: O τοιχογραφος

Κείμενο: Ρομίνα Ξύδα / Φωτογραφία: Silvio Augusto Rusmigo

Συνδυάζοντας τη βυζαντινή παράδοση με τη σύγχρονη αστική έκφραση, ενώνει δύο κόσμους, σε έργα που εντάσσονται οργανικά στο τοπίο και συνομιλούν με την ιστορία και την ταυτότητά του.

Στα δέκα του χρόνια, ξεκινά να ζωγραφίζει με ξυλομπογιές χριστιανικές εικόνες και, στα δεκατρία του, οι γονείς του τον στέλνουν σε σχολή βυζαντινής ζωγραφικής. Παρά τον κόπο και το χρόνο που απαιτούσε, ο νεαρός Φίκος νιώθει βαθιά γοητευμένος, σαν να έχει ήδη βρει το δρόμο του.

«Η πρώτη αποκάλυψη για μένα ήταν η δουλειά του δασκάλου μου, Γιώργου Κόρδη, ο οποίος απέδιδε βυζαντινό ύφος σε μη εκκλησιαστικά θέματα. Η δεύτερη, ένας υπέροχος άγγελος στον Ιερό Ναό Αγίου Αθανασίου Μουζάκη, στην Καστοριά. Η ομορφιά αυτής της μορφής μού άνοιξε ένα νέο κόσμο, κάνοντάς με να συνειδητοποιήσω το μεγαλείο της βυζαντινής ζωγραφικής και να τη μελετήσω πιο συνειδητά».

Λίγο αργότερα, η ενασχόλησή του με το graffiti έρχεται ως φυσική συνέχεια της καλλιτεχνικής του αναζήτησης. «Για χρόνια υπηρετούσα και τις δύο τέχνες, ώσπου γεννήθηκε η ιδέα να τις ενώσω, επινοώντας τον όρο “Σύγχρονη Βυζαντινή Ζωγραφική”. Η προσέγγισή μου διαφοροποιείται από τη λογική της επιβολής που χαρακτηρίζει συχνά τη street art: Σε αντίθεση με τους περισσότερους street artists, που επιβάλλονται στην πόλη, εγώ την υπηρετώ, εντάσσοντας τα έργα μου οργανικά στο χώρο. Μαθαίνω για την ιστορία του κτιρίου ή της γειτονιάς, την οποία, μέσω του έργου μου, προσπαθώ να αναδείξω, και κατά κανόνα επιλέγω χρώματα που ήδη υπάρχουν στην περιοχή. Μπαίνω εγώ στο καλούπι του εκάστοτε τοίχου, και όχι το αντίθετο».

Σήμερα, ζει και εργάζεται στη Λευκωσία, όπου, όπως λέει, οι τοιχογραφίες τυγχάνουν μεγαλύτερου σεβασμούσε σχέση με άλλες πόλεις. Κύρια ασχολία του τα φορητά έργα σε καμβά, ενώ, παράλληλα, δραστηριοποιείται και σε διάφορα άλλα συναφή πεδία, όπως η εικονογράφηση βιβλίων, προϊόντων και εξωφύλλων, καθώς και η κεραμική. Όσο για το μέλλον, παραμένει σε διαρκή κίνηση: «Έχω τόσα πράγματα που θέλω να κάνω, τόσες ιδέες να εξερευνήσω, που νιώθω πως βρίσκομαι ακόμη στην αρχή».