Παρις Παναγιωτου: ο αποσταγματοποιος

Κείμενο: Ρομίνα Ξύδα / / Φωτογραφίες: Παναγιώτης Μηνά

Ο άνθρωπος πίσω από ένα gin που γεννήθηκε στην Πάφο και φέρνει τη Μεσόγειο σε κάθε νότα, μέσα από βότανα, ήλιο και αλμύρα, με ισορροπία και διακριτό χαρακτήρα.

Μεγαλωμένος στον κόσμο της εστίασης, η σχέση του Πάρη με τη γεύση υπήρξε βαθιά βιωματική. Το πρώτο του εγχείρημα πήρε μορφή στην Κάτω Πάφο, με το δικό του εστιατόριο. Εκεί, μέσα από την καθημερινή δημιουργία, άρχισε να διαμορφώνεται μια ιδέα που θα καθόριζε την επόμενη πορεία του. «Το 2019, η αγάπη μου για τα ποιοτικά αποστάγματα εξελίχθηκε σε όραμα για τη δημιουργία ενός ultra-premium gin με γεύσεις Μεσογείου. Το 2020, στο lockdown, βρήκα το χρόνο να το δοκιμάσω στην πράξη. Αγόρασα ένα μικρό αποστακτήρα και ξεκίνησα τις πρώτες αποστάξεις, πειραματιζόμενος με κυπριακά βότανα».

Τέσσερα χρόνια μετά, το όραμα αποκτούσε υπόσταση. «Σε ένα blind tasting με φίλους, το gin μου ξεχώρισε και τότε κατάλαβα ότι είχα βρει τη σωστή βάση». Από εκεί και πέρα, η ιδέα έλαβε την τελική της μορφή. Σε συνεργασία με έναν έμπειρο αποσταγματοποιό, η συνταγή τελειοποιήθηκε, οι ισορροπίες αποσαφηνίστηκαν και η ταυτότητα του Siren Gin ολοκληρώθηκε. Οι πρώτες 1.200 αριθμημένες φιάλες δεν σηματοδοτούσαν απλώς την έναρξη, αλλά την επιβεβαίωση μιας πορείας που χτίστηκε με προσήλωση και επιμονή.

Σήμερα, στο Στρουμπί της Πάφου, η παραγωγή παραμένει συνειδητά περιορισμένη και αυστηρά ελεγχόμενη, με απόλυτο σεβασμό στις πρώτες ύλες. «Δεν μας ενδιαφέρει η μαζικότητα. Θέλουμε να απευθυνόμαστε σε εκείνους που αναγνωρίζουν την αξία ενός χειροποίητου, ultra-premium προϊόντος. Γι’ αυτό και η επιλογή των βοτάνων δεν είναι ποτέ τυχαία: λουίζα, θυμάρι, φύλλα ελιάς, βασιλικός, φλούδες πορτοκαλιού και λεμονιού – όλα βιολογικά, από ντόπιους παραγωγούς. Ήθελα ένα gin που να αποτυπώνει την Κύπρο στο άρωμα και το χαρακτήρα του».

Η αναγνώριση δεν άργησε να έρθει. Το 2025, το Siren Gin τιμήθηκε με αργυρό μετάλλιο στο διεθνή διαγωνισμό IWSC. «Πρόκειται για έναν από τους πιο απαιτητικούς διαγωνισμούς παγκοσμίως – σαν τους Ολυμπιακούς των ποτών. Ήταν μια στιγμή περηφάνιας, αλλά και μια ουσιαστική επιβεβαίωση ότι αυτό που δημιουργήσαμε έχει πραγματική αξία».